erp-costing

نرم افزار حسابداری بهای تمام شده

در Microsoft Dynamics NAV به عنوان یک نرم افزار حسابداری بهای تمام شده چندین روش برای هزینه‌یابی در نظر گرفته شده است که با توجه به نوع کسب‌وکار، هر کدام از آن‌ها دارای مزایا و معایب خاص خود است.

در نهایت اما تیم مدیریت مالی شرکت است که از بین روش‌های پیشنهادی، راهکار خود را انتخاب خواهد کرد. امیدواریم تا توضیحات این متن در رابطه با روش‌های مختلف هزینه‌یابی در ERP ها، راهنمای مناسبی برای انتخاب مدیران مالی باشد:

Dynamics NAV از روش‌های FIFO، LIFO، روش شناسایی ویژه و روش میانگین ساده و ویژه برای محاسبه هزینه‌یابی و بهای تمام شده استفاده می‌کند.

در استفاده کردن از FIFO(FIRST IN FIRST OUT)، فرض بر این است که کالای خریداری شده به ترتیب ورود به انبار، از انبار خارج می‌گردد یعنی کالاهایی که ابتدا خریداری می‌شوند ابتدا مصرف یا به فروش می‌رسند پس کالایی که در پایان دوره در انبار باقیمانده، مربوط به خریدهای آخر است و قیمت خرید آن‌ها را به عنوان ارزش موجودی کالای پایان دوره در نظر می‌گیریم.

 در استفاده از FIFO، می‌توان ترازنامه هزینه‌های واقعی اقلام موجود در انبار را نشان داد.

در استفاده از  LIFO(LAST IN FIRST OUT) برخلاف روش FIFO فرض بر این است که نخستین فروش‌های دوره مالی از آخرین خریدها به عمل آمده و موجودی کالا در پایان دوره مالی، یا تاریخ ارزیابی، از موجودی ابتدای دوره مالی و اولین خریدهای دوره مالی تشکیل شده است. در این روش قیمت تمام‌شده کالاهای خریداری شده در طی دوره مالی فقط در صورتی در ارزیابی موجودی کالا در پایان دوره مؤثر است که مقدار موجودی در پایان دوره بیش از ابتدای دوره باشد که در این صورت نیز فقط نخستین خریدها در محاسبه قیمت تمام‌شده موجودی کالای پایان دوره مؤثر واقع می‌شود. در غیر این صورت یعنی چنانچه موجودی در پایان دوره بیش از موجودی ابتدای دوره نباشد مبنای ارزیابی موجودی کالا در پایان دوره مالی همان قیمت تمام‌شده کالای موجود در ابتدای دوره خواهد بود.

در این روش که به روش لایفو معروف است فرض بر این است که آخرین کالای خریداری شده زودتر از انبار خارج می‌شود و آنچه در پایان دوره باقی می‌ماند از بین کالاهای اول دوره است.

مزیت استفاده از LIFO، ایجاد تعادل در هزینه واقعی اقلام موجود در انبار و همچنین کاهش هزینه‌های مالیاتی و جلوگیری از نشان دادن نوسان‌های شدید قیمتی در سود غیرواقعی است.

در روش هزینه گذاری میانگین، هزینه اقلام موجود در انبار، برای مدت زمان مشخص (روز، هفته، ماه و غیره) تجمیع می‌شود و تأثیر آن به طور متوسط بر میزان موجودی انبار اعمال می‌شود. با این روش هزینه‌های متوسط به اقلام حذف شده از موجودی نیز اعمال می‌شود، و در عین حال، ترازنامه بیانگر هزینه واقعی میانگین موجودی در انبار است.

در مقایسه با روش‌های هزینه‌یابی گفته شده، که بر اساس انتخاب از برخی از هزینه‌های خرید واقعی اقلام است، همچنین می‌توان با اختصاص کد اختصاصی هزینه کرد که شامل هزینه مواد، کار، سربار و…. است و با ایجاد یک ” استاندارد “، واریانس هزینه در تولید را به طور دقیق شناسایی کرد.

همچنین با استفاده از این متد می‌توان تمام هزینه‌های مؤثر در بها تمام‌شده، از جمله هزینه حمل‌ونقل، را در واریانس صورت‌حساب سود و زیان شرکت محاسبه نمود. این محاسبه دقیق در عین حال به حسابداران مدیریتی اجازه می‌دهد تا با پیش‌بینی اولیه‌ای از هزینه‌های تولید و هزینه تمام‌شده تولید، ورودی‌ها و خروجی‌های انبار را به صورت بهینه مدیریت کنند.

در این شیوه انبارداری که روش شناسایی ویژه نام دارد، فرض بر این است که اقلام یا خریداری می‌شوند و یا خود شرکت تولید می‌شوند و برای فروش و یا تبدیل به ماده اولیه بخشی از چرخه تولید مورد استفاده قرار می‌گیرند. در هر دو مورد هر یک از این اقلام باید با شیوه تیکت گذاری با بارکدی ویژه شناسایی شود و هزینه واقعی آن در لحظه مبنای محاسبه هزینه‌های تولید قرار گیرد.

لازم به ذکر است با توجه به نوع کسب‌وکار هریک از روش‌های هزینه‌یابی می‌تواند دارای مزایا و معایبی باشد.

مثلاً در محاسبه مقدار میانگین می‌توان هزینه‌های مربوط به اقلام موجود در انبار را (خارج از فصل خرید، حمل‌ونقل اورژانسی یا عجله برای سفارش‌ها ویژه و غیره)، را به طور میانگین و بر روی کالاهای همگون محاسبه کرد که این امر می‌تواند، تضمین کننده حاشیه سود مناسب در طیف متنوع و همگونی از کالاها باشد.

با استفاده از هر روش هزینه‌یابی به استثنای روش میانگین، اقلام در هزینه‌های واقعی خود ردیابی می‌شوند و ارزش‌های موجود همیشه دقیق هستند، با این وجود، شناسایی جایی که هزینه‌های واقعی ایجاد شده باید اعمال شوند دشوار است (آیا هزینه‌های نیروی کار برای این دوره بیشتر بود؟ مواد بیشتر؟ و …)

همچنین در روش شناسایی ویژه با وجود دشواری در شناسایی کالاها و پیچیده شدن فرآیندهای انبارداری، می‌توان در لحظه موجودی انبار، هزینه‌های تولید و بها تمام‌شده کالا را به طور دقیق محاسبه نمود.

حسابداری هزینه و شیوه انتخاب روش‌های مختلف هزینه‌یابی نیازمند دانش مدیریت و حسابداری مدیریتی است، به همین دلیل روشی که ممکن است برای کسب‌وکاری بهترین شیوه انبارداری باشد، می‌تواند در کسب‌وکاری با مدلی دیگر جواب ندهد.

با این حال، Dynamics NAV با پشتیبانی از روش‌های استاندار انبارداری اگر در کنار تیمی حرفه‌ای برای نیازسنجی و استقرار آن در سازمان شما بکار گرفته شود، می‌تواند راه‌حل مطلوبی برای ایجاد نظام یکپارچه هزینه‌یابی سازمان شما باشد.

برچسب ها: بدون برچسب

یک دیدگاه بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی با * نشان گذاری شده اند